На официјална церемонија со највисоки државни и воени почести претседателката Гордана Сиљановска-Давкова денеска во Загреб беше пречекана од претседателот на Република Хрватска, Зоран Милановиќ, со што започна нејзината дводневна официјална посета на земјата.
Двајцата претседатели одржаа тет-а-тет средба, по што следуваше пленарен состанок на македонската и хрватската делегација во чиј фокус беа традиционално пријателските билатерални односи.
На заедничката прес-конференција Сиљановска-Давкова истакна дека членството во Европската Унија останува една од стратешките определби на државата и се заблагодари за пријателскиот однос, поддршката и разбирањето од страна на Хрватска, како и за помошта во отворањето нови перспективи и можни решенија во процесот на европските интеграции.
Претседателката нагласи дека државата доследно се водела од Копенхашките критериуми, со цел да изгради функционален и демократски систем компатибилен со европските стандарди. Според неа, евроинтегративниот процес мора да остане заснован на заслуги, реформи и исполнување на европските критериуми, а не да биде оптоварен со билатерални историски, културни, јазични и идентитетски прашања.
Таа порача дека очекуваме еднаков третман и примена на исти стандарди како и за другите земји кандидати, со уверување дека во европските институции сè уште постои слух за аргументите, за правото и за достоинствено место на секој европски народ во Унијата.
Се разбира, политиката е далеку од уметност на можното денеска, туку е повеќе она што власта го нарекува кој, кога и како добива. И за жал, нашиот пат кон ЕУ се трансформира во маратон. Можете да замислите кандидатскиот статус, го добивме во 2005 година и во онаа чудна синтагма на Западен Балкан, и денеска не знам што значи, која се роди, а… Знам всушност, геополитичка синтагма, периферија на периферијата, и сега чудно е, бившите југословенски држави, минус Словенија, па потоа бившите југословенски држави, минус Словенија и минус Хрватска, плус Албанија, и тоа е што би рекле Англичаните нешто, changing, чудно нешто.
„Најпрво, искрена благодарност до претседателот не само за срдечниот прием, туку за отворената, конструктивна, луцидна расправа, и над се, пријателска. Спомна важни прашања кога ние како во едно од стратешките предизвици го одредивме членството во ЕУ. Се раководевме од еден ноторен факт дека отсекогаш сме биле дел од Европа географски, историски и културно и дека е сосема логично да го крунисате ова единство со уште едно, односно со политичко.
Се разбира, политиката е далеку од уметност на можното денеска, туку е повеќе она што власта го нарекува кој, кога и како добива. И за жал, нашиот пат кон ЕУ се трансформира во маратон. Можете да замислите кандидатскиот статус, го добивме во 2005 година и во онаа чудна синтагма на Западен Балкан, и денеска не знам што значи, која се роди, а… Знам всушност, геополитичка синтагма, периферија на периферијата, и сега чудно е, бившите југословенски држави, минус Словенија, па потоа бившите југословенски држави, минус Словенија и минус Хрватска, плус Албанија, и тоа е што би рекле Англичаните нешто, changing, чудно нешто.
